Wilskracht is niet het probleem

Geschreven door Kirsten Hogendoorn, Expert bij Personal Body Plan.

Wilskracht is meestal niet het echte probleem bij gedragsverandering. Gedrag wordt gestuurd door een samenspel van brein, lichaam en omgeving, waarbij energie, stress en herstel bepalen hoeveel mentale ruimte je hebt om keuzes te maken. Wanneer die basis onder druk staat, voelt hetzelfde gedrag zwaarder, ongeacht motivatie. De belangrijkste conclusie is dat verandering duurzamer wordt wanneer je je systeem ondersteunt in plaats van jezelf harder pusht. De nuance is dat motivatie wel een rol speelt, maar alleen effectief is wanneer je voldoende capaciteit hebt om ernaar te handelen. Praktisch betekent dit: werk eerst aan slaap, energie en structuur, zodat gewenst gedrag makkelijker wordt.

Veel mensen denken dat ze falen omdat ze “niet genoeg wilskracht hebben”. Ze nemen zich iets voor, maar vallen toch terug. Ze slaan trainingen over of maken keuzes die eigenlijk niet passen bij hun doelen.

De conclusie is vaak streng en persoonlijk: “Ik ben gewoon niet gedisciplineerd genoeg.”

Maar dat beeld klopt niet met wat we weten uit onderzoek. Het probleem is meestal niet wilskracht, maar de omstandigheden waarin je probeert te veranderen.

Gedrag is geen losse keuze

Gedrag ontstaat niet zomaar. Het is het resultaat van alles wat er tegelijk speelt in je leven. Je lichaam, je brein en je omgeving werken continu samen. Hoeveel energie je hebt, hoe je je voelt, hoeveel stress je ervaart en wat er om je heen gebeurt, beïnvloedt allemaal wat je doet [1].

Je brein is er niet alleen om keuzes te maken. Het heeft vooral één belangrijke taak: zorgen dat je lichaam in balans blijft en genoeg energie heeft. Je gedrag wordt daarop afgestemd [2][4].

Je brein als energiemanager

Je brein kijkt steeds vooruit. Het probeert in te schatten wat je lichaam nodig gaat hebben en verdeelt je energie daarop [2]. Dit wordt ook wel body budgeting genoemd [4].

Je brein vraagt zich steeds af: “Is dit gedrag de moeite waard?”

Als je goed slaapt, genoeg eet en weinig stress hebt, is het antwoord vaak: ja.
Maar als je moe bent, veel stress hebt of te weinig energie binnenkrijgt, wordt je brein voorzichtiger.

Gedrag dat extra energie kost, zoals trainen, plannen, nee zeggen of nieuwe gewoontes aanleren, voelt dan ineens veel zwaarder [2][3].

Daarom mislukken goede voornemens vaak in drukke of stressvolle periodes. Niet omdat je het niet wilt, maar omdat je brein de energie niet beschikbaar heeft.

Wat is wilskracht eigenlijk?

Wilskracht wordt vaak gezien als iets wat je gewoon harder moet inzetten. Alsof het een spier is die je kunt aanspannen.

Maar zo werkt het niet.

Wilskracht is geen vaste eigenschap en ook geen karaktertrek. Het is het resultaat van hoe goed je brein op dat moment gedrag kan bijsturen en impulsen kan remmen. Deze processen hangen sterk samen met hoe het met je lichaam gaat [2][4].

Wilskracht is dus geen oorzaak van gedrag, maar een gevolg van hoe belast of ontlast je systeem is.

Als je genoeg energie hebt, weinig stress ervaart en goed herstelt, voelt het makkelijker om goede keuzes te maken. Als die basis ontbreekt, voelt precies hetzelfde gedrag ineens veel moeilijker, zelfs als je even gemotiveerd bent [2][3].

Dat verklaart waarom het de ene dag moeiteloos lukt en de andere dag nauwelijks. Niet omdat jij verandert, maar omdat je situatie verandert.

Wilskracht heeft mentale ruimte nodig

Wilskracht werkt alleen als je genoeg mentale ruimte hebt. Die ruimte noemen we cognitieve bandbreedte [7].Die bandbreedte wordt kleiner als je:

  • slecht slaapt
  • veel stress hebt
  • emotioneel vol zit
  • weinig tijd of energie hebt
  • de hele dag keuzes moet maken

Onder die omstandigheden kiest je brein sneller voor korte-termijn oplossingen en bekende patronen [3][6][7].

Dat is een logisch beschermingsmechanisme van je brein.

Waarom “harder je best doen” vaak niet helpt

Veel adviezen komen neer op: “Je moet gewoon strenger zijn.”

Maar als je al moe of overbelast bent, werkt dat meestal averechts. Extra druk zorgt voor meer stress en vergroot juist de kans op terugval [3]. Dat zie je bijvoorbeeld bij diëten. Bij langdurig te weinig eten past het lichaam zich aan: honger neemt toe en energieverbruik daalt. Het lichaam “werkt tegen”, niet omdat het lastig is, maar omdat het zichzelf wil beschermen [5][6].

Dit gebeurt automatisch, als onderdeel van voorspellende regulatie [2][3][5].

Verandering lukt via je systeem

Blijvende verandering ontstaat niet door jezelf streng toe te spreken. Het ontstaat door je leven zo in te richten dat gewenst gedrag makkelijker wordt [1][7].

Dat betekent: eerst zorgen voor een basis die klopt.

Vaak betekent dit concreet

  • eerst slapen en herstellen voordat je jezelf nieuwe regels oplegt [6]
  • eten op een manier die je energie geeft en je verzadigd houdt [5]
  • vaste routines gebruiken zodat je minder hoeft na te denken [7]
  • verwachtingen hebben die passen bij jouw belastbaarheid, niet bij een ideaalbeeld [3]

Van wilskracht naar veerkracht

Als de basis klopt, is wilskracht zelden het probleem.
Mensen willen meestal best veranderen.

Ze lopen alleeen vast wanneer het te veel kost voor hun systeem [2][3].

Door te werken aan energie, herstel en een passend systeem, wordt veranderen minder een strijd en meer iets dat logisch voelt binnen je leven.

Dat is veerkracht.

Bronnen

  1. Engel, G. L. (1977). The need for a new medical model: A challenge for biomedicine. Science, 196(4286), 129–136.
    https://science.sciencemag.org/content/196/4286/129
  1. Sterling, P. (2012). Allostasis: A model of predictive regulation. Physiology & Behavior, 106(1), 5–15.
    https://doi.org/10.1016/j.physbeh.2011.06.004
  1. McEwen, B. S. (1998). Stress, adaptation, and disease: Allostasis and allostatic load. Annals of the New York Academy of Sciences, 840, 33–44.
    https://doi.org/10.1111/j.1749-6632.1998.tb09546.x
  1. Barrett, L. F. (2017). How Emotions Are Made: The Secret Life of the Brain. Houghton Mifflin Harcourt.
    https://lisafeldmanbarrett.com/books/how-emotions-are-made/
  1. Hall, K. D., et al. (2016). Energy balance and its components: implications for body weight regulation. The American Journal of Clinical Nutrition, 95(4), 989–994.
    https://academic.oup.com/ajcn/article/95/4/989/4576951
  1. Spiegel, K., Leproult, R., & Van Cauter, E. (1999). Impact of sleep debt on metabolic and endocrine function. The Lancet, 354(9188), 1435–1439.
    https://doi.org/10.1016/S0140-6736(99)01376-8
  1. Mullainathan, S., & Shafir, E. (2013). Scarcity: Why Having Too Little Means So Much. Times Books.
    https://scarcitybook.com

Misschien vind je dit ook interessant

Personal Body Plan

Je personal trainer, coach en voedingsdeskundige in één.
Hoe werkt het?